පේන දුරකට හීත වැහි වළාවකුදු නැත
ගේන හිරිකඩ හුළං කඳුමුදුන් අතින් අත
නේන මුත් කටහඩින් පිරිමදින විටදි හිත
ඈත උත්තර ධ්රැවය සේය දැන් කොළඹ හත!
මෑත අව් කුටකෙත් හිම වැටෙයි බලන අත!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
-
.jpg)
මෙතෙක් කල් වලාකුළු තද කරන් හිටි කඳූලු දියාරුව වැහි බින්දු ලෙසින් කොළඹට හැලෙයි අව් රශ්මියට හසුව ඉරුවරද දරා හිටි ගොඩනැගිලි හිස් මුදුන් ඉන් ද... -
.jpg)
හෙමින් පියවර තියා ඇවිත් හිත් කුටියට නළල ඉඹ, තුරුළු කරගෙන මාව පපුවට ඉතින් ආදරේ බව කිව්වාට ඔබ මට ස්තුති කන්දකී සමන් ගිර තරමට.... කවිහිතක... -
මගේ හද දූපතෙහි, එහේ මෙහේ යන දුම්රියක, හැපී සිය දිවි නසාගත් පැතුමක්ය, එක සවසක! මගේ සඳ අගනුවරට, පායන දිනෙක, රැයකට සීතල ම සඳ සෘතුවක තෙමී ...
No comments:
Post a Comment