විශ්වීය මිනිසෙකුට ප්රේමියව
සුළග මත මොහොතක් නතරවෙමි!
අවැසි විට තරුවක්ව දැල්වී
නොමැති නම් නොනිවී , නිමී ඉමි!
ඔබ නිදන කුටියේ සමීපයෙ
සිලිටි මල් පෙත්තක්ව හිඳිනෙමි!
අවැසි විට ඇහැරී සුවඳ දී
යළි පිපෙනු වස් පෙති අකුළ ගමි!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
-
.jpg)
මෙතෙක් කල් වලාකුළු තද කරන් හිටි කඳූලු දියාරුව වැහි බින්දු ලෙසින් කොළඹට හැලෙයි අව් රශ්මියට හසුව ඉරුවරද දරා හිටි ගොඩනැගිලි හිස් මුදුන් ඉන් ද... -
.jpg)
හෙමින් පියවර තියා ඇවිත් හිත් කුටියට නළල ඉඹ, තුරුළු කරගෙන මාව පපුවට ඉතින් ආදරේ බව කිව්වාට ඔබ මට ස්තුති කන්දකී සමන් ගිර තරමට.... කවිහිතක... -
මගේ හද දූපතෙහි, එහේ මෙහේ යන දුම්රියක, හැපී සිය දිවි නසාගත් පැතුමක්ය, එක සවසක! මගේ සඳ අගනුවරට, පායන දිනෙක, රැයකට සීතල ම සඳ සෘතුවක තෙමී ...
No comments:
Post a Comment