ඔබ සිහිවීම හරියට
මහ පොලව ගිනි අගුරු වි නළියන
වහල මත අවු රශ්මි කැට පුපුරන
විටෙක තෙත අලු වළාකුළු පොදියක
දෙපා ඔබ්බවා ගෙන හිදීමය!
තරු ලිහී ගිලිහී වැටෙද්දී සයුරට
ලෝකයේ භ්රමණය නවත්වා පැයකට
තොල් අතර මුදු අවකාශයක ආත්මය
පැහැදිලිව සටහන් තැබීමය!
ඉරි තැලුම් ඇති ඉකිබිදුම් රැදි හිතකට
මුදු බැලුම් දී හිස් මුදුන සිඹ මොහොතක
කැළෑ මල් ඉත්තක් මෙන් පිවිතුරුව
ආදරේ නිස්කාංසුව වී හිඳීමය
No comments:
Post a Comment