රොබරෝසි ඉහිරුණ තුරු පත් විසුළ පොළවක
කඩදාසි විසිරෙන දේශන හලක, අයිනක
දුක සතුට සැමරුම් උසුලන පුංච් දෙවුරක
පෙම පමණි තිබුණේ පැහැදිලි නිවුණු දෙනෙතක
නමඳින තරම් බැතිමත්ආදර භාවනාවක
විමසන එකම අසමත් ඇරඹුම තිබුණෙ කොතැනක
අහිමි ද හිමිද නොඅසනහමුවුණ මිහිරි හැගුමක
එක හදවතක ගැස්මක් ඉතිරි වූවා දෙතැනක
No comments:
Post a Comment